In deze cursus stond de vraag centraal hoe we in onze samenleving recht doen dan wel zouden behoren te doen aan pluriformiteit. De pluriformiteit in onze samenleving is de afgelopen vijftig jaar sterk toegenomen en lijkt alleen maar verder toe te nemen. Dit heeft diverse oorzaken en neemt verschillende vormen aan. Om te beginnen zijn in de jaren vijftig en zestig de man-vrouwverhoudingen fors gaan verschuiven. Vrouwen zijn als volwaardige burgers erkend en eisen een positie in de samenleving die daarmee strookt. Ze treden uit hun traditionele zorgrol en betreden in grote getale de arbeidsmarkt en meer in het algemeen de openbare sfeer. Ook mannen, zij het in mindere mate, breken uit hun traditionele rol en gaan naast hun betaalde arbeid onbetaald zorgen. Hiermee samenhangend is er ook in meer algemene zin sprake van een grotere pluriformiteit in het denken over en gedrag van mannen en vrouwen. Het onderscheid tussen wat als ‘mannelijk’ en ‘vrouwelijk’ geldt is vloeiender geworden. Verwant met deze grotere pluriformiteit is een sterk gegroeide diversiteit in leefvormen,  leefstijlen en (seksuele) identiteiten. In het bijzonder de voortschrijdende individualisering van de samenleving en de seksuele revolutie heeft gezorgd voor een toenemend aantal ongehuwd samenwonenden, homo- bi- en transseksuelen, genderbenders et cetera. Van recenter datum is de sterk toegenomen culturele en religieuze pluriformiteit die het gevolg is van de immigratiestromen sinds de jaren zestig. Surinamers, Antillianen, Turken, Marokkanen en vluchtelingen uit alle windstreken hebben hun eigen culturele bagage meegenomen. Deze pluriformiteit is zich definitief in onze samenleving aan het wortelen, met alle discussie van dien.

Ga terug...